Podiumwerkers naar de uitvaart.

Podiumwerkers naar de uitvaart.

Onder de noemer DNL.Vlaanderen doen 8 professionele podiumwerkers hun intrede in de uitvaartsector.

DNL.Vlaanderen is een initiatief van Karin Struyf, ‘De Uitvaartvrouw’.

Waar staat DNL.Vlaanderen voor?

De Nieuwe Lichting Moderatoren binnen de Uitvaart.

  

Hoe is DNL.Vlaanderen ontstaan?

Tussen 2012 en 2015 reed ik heel Vlaanderen rond om tal van uitvaarten te gaan bekijken en ik vond dat er –qua voorgaan van plechtigheden- in die 36 maanden weinig stenen waren verlegd. Onder het motto ‘ik wil/kan ook uitvaarten voorgaan” deden en doen jaarlijks immers tal van nieuwe, onervaren voorgangers hun intrede in onze sector. Het is zo’n beetje een wildgroei in uitvaartland. Een grijze zone waarin weinigen samenwerken, er verdeeldheid heerst over hoe de job moet worden ingevuld, over welke talenten je toch minimaal zou moeten beschikken en wat de prijs daarvoor is. De meeste freelancers doen dus maar wat in iets wat lijkt op het Wilde Westen: het is ieder voor zich.

Uiteraard heb ik wel degelijk voorgangers aan het werk gezien die wel kwalitatief werk leverden, maar ze waren regionaal op één hand te tellen. Ik vond en vind dat een heel spijtige zaak. Dus vatte ik het idee op om daar verandering in te brengen. Onder de noemer ‘De Uitvaartvrouw’ kon ik regionaal wel mijn stempel drukken maar ik wou ook landelijk een nieuwe wind doen waaien. Het werd een lang, intens traject dat resulteerde in de oprichting van DNL.Vlaanderen.

Jij stond toch nog niet zolang geleden in de startblokken van de beroepsvereniging VormU?

Ja, en het is precies door het verschil in visie tussen mij en mijn toenmalige collega’s dat deze vereniging er niet is gekomen. Na meer dan een jaar voorbereiding gooide ik de handdoek in de ring, het was onbegonnen werk. Als je merkt dat de verschillende meningen al vanuit het beleid nooit verenigbaar zullen zijn en zo ver uit elkaar liggen, wordt de bestemming onduidelijk.

Je kan geen houvast en ondersteuning bieden aan een landelijke groep van funeraire sprekers als je beleidsmatig niet dezelfde visie deelt. Dus ik draaide het om: eerst collega’s vinden die met dezelfde competenties, visie, ethiek en overtuiging mee aan de kar konden trekken, om dan na verloop van tijd te bekijken of we met diezelfde groep –op macrovlak- iets in beweging kunnen zetten. Met VormU voor onbepaalde tijd in de ijskast werd DNL.Vlaanderen een feit.  

Maar is anno 2017 het aanbod voorgangers al niet uitgebreid genoeg?

Er is een groot aanbod ja, maar welke kwaliteit dekt de lading? Je mag dan wel veel van iets op stock hebben maar als je er gaandeweg het stof vanaf moet blazen klopt er volgens mij iets niet. Zoals ik al zei: er zijn in Vlaanderen best voorgangers te vinden die absoluut op een goede manier in hun vak staan maar ze kunnen op hun eentje niet het gemiddelde naar boven halen en dat gemiddelde ligt echt te laag.

Wat mij vooral stoort, is het cynisme dat ik wel eens waarneem bij families en nabestaanden. Ze hebben al zoveel ‘matige’ uitvaartplechtigheden gezien dat ik hen al meteen aan het begin van het huisbezoek moet overtuigen van het feit dat ik wél voor een bijzondere plechtigheid ga zorgen. ‘Dat zeggen ze allemaal’ zei onlangs een man tegen me. Ik kon hem geen ongelijk geven. Dat zeggen ze inderdaad allemaal. (lacht).

Wat doen de DNL-Moderatoren dan anders?

Ten eerste zijn onze Moderatoren professionelen uit de podiumkunsten. Ze hebben een jarenlange ervaring in het spreken voor een publiek en zijn daar ook voor opgeleid. Het zijn vertellers-pur-sang. Ze hebben een goede stem, een goede pen en zijn op de hoogte van wat er van hen verwacht wordt en wat niet. Ze werden allemaal terdege getraind om hun een job als Moderator binnen de uitvaart optimaal in te vullen en hebben inmiddels al aardig wat plechtigheden op het archief.

Ze zijn er om niet alleen families en nabestaanden te ontzorgen in de aanloop van een uitvaartplechtigheid, ook de Uitvaartondernemer die voor hen centraal staat in onze dienstverlening. Over dat laatste heb ik altijd een nogal duidelijke mening gehad die me door andere voorgangers wel eens werd verweten.

Ik deed het volgens hen vast omdat Uitvaartondernemers ook opdrachtgever zijn, maar niets is minder waar. Voor mij, en ook voor de DNL-Moderatoren,  zijn Uitvaartondernemers de rode draad binnen de uitvaart. Je moet hun belang erkennen. Bovendien ben je als voorganger of moderator geen hoofdrolspeler maar een deel van het geheel. Wie die twee zaken negeert heeft mijn part niet begrepen hoe onze sector in mekaar zit. 

Contact: dnl.vlaanderen

 Afbeeldingen: ©Marc Drofmans

Door |maandag, 30 oktober, 2017|Categories: Nieuws|Tags: , , , |4 Comments

4 Reacties

  1. K.Selleslagh 30 oktober 2017 at 16:56 - Reply

    Beste, wat ik mij afvraag is wie uw werk (en dat van uw collega’s) evalueert … Het is niet omdat je het goed doet in de podiumkunsten dat u ook een goed voorganger/moderator bij afscheidsdiensten of – afscheidsrituelen bent … Mij lijkt ervaring in bv palliatieve zorg een grotere meerwaarde dan bv acteur te zijn geweest. Wat met uw kennis van filosofie en/of theologie? Wat met nog regelmatige bijscholingen of lezingen die bij uw werk van pas kunnen komen? Wat met uw kennis over het werk van de uitvaartondernemer? Kan u bij uw huisbezoeken ook vragen hieromtrent beantwoorden? Ik weet uit jarenlange ervaring dat je ook daaromtrent vragen kan krijgen van families en nabestaanden. Ik twijfel zeker niet aan uw kennis maar uw “ik en wij doen het allemaal zoveel beter’ stoort mij toch wel.

    • Christophe Bruyneel 31 oktober 2017 at 11:53 - Reply

      De vraag is daarnaast ook: wie controleert wie? Mijn persoonlijke mening als begrafenisondernemer is wel dat een voorganger van een plechtigheid zich enkel inhoudelijk moet bezighouden met de inhoud van woord en tekst, muziek en eventueel beelden. Het werk van de begrafenisondernemer, daarover hoeft een voorganger zich geen zorgen te maken, noch informatie te geven. Zo gebeuren er fouten en wordt er misschien foute informatie gegeven. Nabestaanden kunnen best worden verwezen naar de begrafenisondernemer wanneer ze vragen hebben over de uitvaart op zich.

  2. Maria de Greef 30 oktober 2017 at 17:19 - Reply

    Beste Karin,

    Wat een tof initiatief. Goed gedaan. Ik hoop dat jij en jullie op deze manier bijdragen aan een hogere kwaliteit binnen de Vlaamse Uitvaartbranche. Wij zijn in Nederland actief als enig nascholingsinstituut. Wellicht kunnen we een Vlaamse uitbreiding doen? Ik wil je graag uitnodigen op onze website te kijken: http://www.funiq.nl

  3. Karin Struyf 30 oktober 2017 at 20:36 - Reply

    Beste mevrouw Karin Selleslagh

    Zeer bedankt voor uw respons.

    Ter verduidelijking toch even het volgende:

    1. Wie ‘mij’ en ‘ons’ evalueert is uiteraard in de eerste plaats de Uitvaartondernemer. Hij is, (lijkt ons toch), de meest aangewezen persoon die zich vanuit zijn functie en engagement ten gronde een mening kan vormen over onze dienstverlening. Daarnaast laten we ons omringen door collega’s en mensen uit (jawel) de rouwzorg en geestelijke gezondheidszorg. We zijn geen navelstaarders mevrouw Selleslagh, ons werk wordt –in tegenstelling tot wat gangbaar is in de sector- bij zo goed als elke uitvaartplechtigheid tegen het licht gehouden en geëvalueerd. Wij staan altijd open voor verbetering en feedback.

    2. Ik citeer: “Het is niet omdat je het goed doet in de podiumkunsten dat u ook een goed voorganger/moderator bij afscheidsdiensten of – afscheidsrituelen bent”, Uiteraard. En als u het interview goed hebt gelezen is dat ook niet iets dat ik beweer. Niet alle podiumwerkers zijn geschikt voor de job. Het vergt een specifiek profiel om moderator binnen de uitvaart te zijn en als u –net als ik- zo’n 300 plechtigheden bent gaan ‘kijken’, waar ik toch van mag uitgaan, zou u ook moeten weten waarom ik mijn keuze heb geënt op podiumwerkers. Bovendien zegt u daar iets over ‘afscheidsrituelen’ wat ons richting ritueelbegeleiders leidt. Dát zijn wij niet. We hebben ook niet de ambitie het te worden.

    3. U zet kennis van palliatieve zorg lijnrecht tegenover de competenties van een podiumwerker (of zoals u wil: ‘een acteur’). U kent het verhaal van het vergelijk tussen appels en peren, sta me toe eraan te twijfelen of voor het vormgeven van een uitvaartplechtigheid (waar in ‘C’ het hele interview rond draait) die kennis een vereiste is. Maar als u toch graag onze diploma’s er even bij wil: sociologie, filosofie en psychologie zijn nu eenmaal vakken die we in onze opleidingen theater en podiumkunsten voor de kiezen kregen. Al onze moderatoren (ik incluis) hebben deze opleidingen gevolgd. Echter ongelukkigerwijs: eens aanbeland in de uitvaartsector en flink aan de slag komt een mens tot de constatatie dat deze opleiding geen garantie biedt op kwaliteit. Je moet bovenal ‘mens”’ zijn om dit vak uit te oefenen. Bij voorkeur eentje met een flinke bagage en een pak levenservaring. De rest is eigenlijk flauwekul mevrouw Selleslagh. Papierwerk en theorie waarmee je bij geen één familie moet komen aandraven.

    4. Om bij uw laatste vragen aan te belanden : Wat met uw kennis over het werk van de uitvaartondernemer? Kan u bij uw huisbezoeken ook vragen hieromtrent beantwoorden?”…. U bent –helaas- niet erg goed voorbereid. Ik weet wel degelijk –misschien nog meer dan andere concullega’s- waar een uitvaartondernemer voor staat, wat zijn takenpakket is en waarin hij het verschil maakt. Laat me u de details rond die analyse en ervaring besparen. Maar doordat u echter van mening bent dat wij als moderatoren een antwoord moeten bieden op de vragen die horen gesteld te worden aan de Uitvaartondernemer zet u zich letterlijk in zijn plaats, en laat dat nu precies iets zijn waarmee niet alleen ik maar ook mijn ‘acteurs’ zeer zorgvuldig mee omspringen. Dat is niet aan ons mevrouw Selleslagh. Ik gaf het aan in het interview (u heeft het misschien gemist) ‘ het belang van de uitvaartondernemer moeten we erkennen.’. Voor u in het bijzonder plaats ik daar nog graag een ‘h’ voor.

    Terzijde:

    In dit interview heb ik het vooral over de verschillen in uitvoering, de ‘gemiddelde’ kwaliteit binnen het uitvoeren van plechtigheden die –naar mijn ‘bescheiden doch gestaafde’ mening doorgaans ontoereikend is. Het is een europallet kwalitatieve funeraire sprekers versus een container middelmatige. De sfeer waarin u uw respons formuleerde doet mij vermoeden dat u tot de laatste behoort. Dnl-moderatoren zullen nooit beweren dat ze de besten zijn in hun vak. Ze zouden het erg waarderen dat u dat ook niet in hun mond legt.

    Namens DNL.Vlaanderen en haar ‘acteurs’
    hartelijke groet.
    Karin Struyf

Reageer